عنوان طلايي

شعر

goldentopic — Sat, 10 Jan 2009 11:39:18 GMT

ای شب از رویای تو رنگین شده

سینه از عطر توام سنگین شده

ای به روی چشم من گسترده خویش

شادیم بخشیده از اندوه، بیش

همچو بارانی که شوید جسم خاک

هستی ام زآلودگی ها کرده پاک

ای تپش های تن سوزان من

آتشی در سایه ی مژگان من

ای ز گندم زارها سرشارتر

ای ز زرین شاخه ها پر بارتر

ای در بگشوده بر خورشیدها

در هجوم ظلمت تردیدها

با توام، دیگر ز دردی بیم نیست

هست اگر، جز درد خوشبختیم نیست

این دل تنگ من و این بار نور؟؟

های و هوی زندگی در قعر گور؟؟

ای دو چشمانت چمنزاران من

داغ چشمت سرمه ی چشمان من

بیش از این از هرچه بر خود داشتم

هر کسی را چون تو می پنداشتم

درد تاریکیست، درد خواستن

رفتن و بیهوده خود را کاستن

سر نهادن بر سیه دل سینه ها

سینه آلودن به چرک کینه ها

در نوازش، نیش ماران یافتن

زهر، در لبخند یاران یافتن

زر نهادن بر کف طرار ها

گم شدن در پهنه ی بادار ها

آه، ای با جان من آمیخته

ای مرا از گور من انگیخته

چون ستاره با دو بال زر نشان

آمده از دوردست آسمان

جوی خشک سینه ام را آب، تو

بستر رگهام را سیلاب، تو

در جهانی اینچنین سرد و سیاه

با قدمهایت، قدمهایم به راه

آه، ای روشن طلوع بی غروب

آفتاب سرزمین های جنوب

آه، آه، ای از سحر شاداب تر

از بهاران تازه تر، سیراب تر

عشق، دیگر نیست این، این سیرگیست

چلچراغی در سکوت و تیرگیست

از طرب ها تا سرم بی سار شد

این دگر من نیستم، من نیستم

حیف از آن عمری که با من زیستم

آه، می خواهم که بشکافم ز هم

شادیم یکدم بیالاید به غم

آه، می خواهم که برخیزم ز جای

همچو ابری اشک ریزم، های های

این دل تنگ من و این دود اود؟؟

در شبستان صحنه های جنگ و دود؟؟

این هوای خالی و پروازها؟؟

این شب خاموش و این آوازها؟؟

ای نگاهت لای لایی سحر وار

گاهوار کودکان بی قرار

ای نفسهایت نسیم نیم خواب

شسته از من لرزه های اضطراب

خفته در لبخند فرداهای من

رفته تا اعماق دنیاهای من

ای مرا با شور شعر آمیخته

این همه آتش به شعرم ریخته

چون تب عشقم چنین افروختی

لاجرم شعرم به آتش سوختی

goldentopic — Sat, 03 Jan 2009 11:11:18 GMT

درد دل با دل

چرا دنیا پر از حادثه های وارونست؟؟؟

عاشق کسی میشی که عاشقی نمی دونه

من به دنبال تو و تو دنبال کسی دیگه

هیچکدوم از ما دوتا به اون یکی راست نمیگه

من واسه چشمای نازنین تو، یه دیوونم

من دوستت دارم، من دوستت دارم ولی، علتش رو نمیدونم

حالا که میخوای بری، حالا که میخوای بری بذار نگاهت بکنم

چون یه بار دیگه میخوام این دل رو ساکت بکنم

یه چیزی فقط بذار، یه چیزی فقط بذار که تووو روز تولدت

هدیه ام رو بیارم ، فقط بدم دست خودت

آدما فکر میکنن شاعرا خیلی غم دارن

کاش فقط این بود، اونا خیلی کسا رو کم دارن

عاشق کسی میشن که عاشقاش فراوونه

بین انتخاب عشقش، عمریه که حیروونه

اونی رو که دوست داری، چرا تو رو دوست نداره؟؟؟

شاید هم دوستت داره، ولی به رووش نمیاره

یا علی

goldentopic — Tue, 16 Dec 2008 15:46:18 GMT

سلام به همه ی شما دوستای خوبم

عید غدیر بر تمام شما مبارک

امیدوارم دست امام علی که مشکل گشاست ، مشکلات من و شما رو هم رفع کنه.

انشالله

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را که به ماسوا فکندی همه سایه ی هما را

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند چو علی گرفته باشد سر چشمه ی بقا را

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو ای گدای مسکین در خانه ی علی زن که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا؟

به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب که علم کند به عالم شهدای کربلا را؟

چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان چو علی که می تواند که به سر برد وفا را؟

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را؟

به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

به امید آنکه شاید برسد به خاک پایت چه پیامها سپردم، همه سوز دل، صبا را

چو تویی قضای گردان، به دعای مستمندان که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چو نای هر دم، ز نوای شوق او دم؟ که لسان غیب خوش تر بنوازد این نوا را

(( همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی به پیام آشنایی بنوازد آشنا را ))

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا

goldentopic — Wed, 26 Nov 2008 17:10:18 GMT

در مکتب ما رسم فراموشی نیست در مسلک ما عشق، هم آغوشی نیست

مهر تو اگر به هستی ما افتاد هرگز به سرش خیال خاموشی نیست

در درگه عشق ، کنم از تو شکایت گویند مرا کشت دو چشمان سیاهت

در هر نگهت مستی صد جام شراب است چشمان تو میخانه ی دلهای خراب است

کاش بودی تا دلم تنها نبود تا اسیر غصه ی فردا نبود

کاش بودی تا برای قلب من زندگی اینگونه بی معنا نبود

کاش بودی تا لبان سرد من بی خبر از موج و از دریا نبود

کاش بودی تا فقط باور کنی بعد تو این زندگی زیبا نبود

گر با غم دوریت نسازم، چه کنم؟ با یاد تو، گر عشق نبازم چه کنم؟

چون در نظرم تویی فقط صاحب عشق گر من به تو ای عشق، ننازم چه کنم؟

از غمت اشک نریزم، تو بگو پس چه کنم؟ آتش این قلب خود را با چه خاموش کنم؟

مطمئن باش که مهرت نرود از دل من مگر آنروز که در خاک شود منزل من

سلام خدا........

goldentopic — Mon, 24 Nov 2008 20:37:18 GMT

سلام خدا.....

ببخشم که همش مزاحمت میشم.

میدونم که برات اصلا بنده ی خوبی نبودم.

خدایا خودت ببخش.خودت ببخش.

ازت چندتا خواهش دارم.......

و امیدوارم که برام انجامشون بدی.

اولیش درباره ی خودمه..ازت میخوام که کمکم کنی تا بتونم اول برای تو یک بنده و دوست خوب باشم و

دوم زندگیم رو اونطوری که دوست دارم بسازم.

دومیش اینکه: هوای باباها و مامان ها رو داشته باش....بهشون سلامتی و قدرت رویارویی با مشکلات

رو بده.

سومیش اینکه: یه دوستی دارم که تو هم خیلی خوب میشناسیش.....حتی بهتر از من و خودش...

ازت میخوام که کمکش کنی تا بتونه مشکلاتش رو حل کنه... یا لااقل باهاشون کنار بیاد.

چهارمیش اینکه: ازت میخوام اونی رو که دوستش داشتم و دلم رو شکست و خودت هم میدونی چرا و

میشناسیش، هرجا که هست، مراقبش باشی . (این بین خودمون بمونه: که هنوز دوستش دارم).

خدیا خیلی چیزا ازت میخوام، ولی میدونم که حالا وقتش نیست.

بقیه رو بعدا بهت میگم،( آخه بعضی ها رو باید خصوصی بهت بگم)

خوب خدا جون من خیلی خوابم میاد....... با اجازه ات میرم که بخوابم.

goldentopic — Fri, 21 Nov 2008 11:00:21 GMT

طوفان(حافظ)

goldentopic — Fri, 21 Nov 2008 10:54:47 GMT

با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی

تا بی خبر بمیرد در درد خود پرستی

عاشق شو ار نه روزی کار جهان سرآید

نا خوانده نقش مقصود از کارگاه هستی

دوش آن صنم چه خوش گفت در محفل مغانم

با کافران چه کارت گر بت نمی پرستی

سلطان من خدا را زلفت شکست ما را

تا کی کند سیاهی چندین دراز دستی

در گوشه سلامت مستور چون توان بود

تا نرگس تو با ما گوید رموز مستی

آن روز دیده بودم این فتنه ها که برخاست

کز سرکشی زمانی با ما نمی نشستی

عشقت به دست طوفان خواهد سپرد حافظ

چون برق از این کشاکش پنداشتی که جستی

دوریت را چه کنم؟

goldentopic — Fri, 21 Nov 2008 10:50:22 GMT

دوريت را چه کنم؟
دوريت را چه کنم٬ ای سراپا همه ناز
ای سراپا همه عشق٬ ای سراپا همه راز
به که گويم که ترا
در سرا پرده وجود
ميپرستم چو خدا با سراپای وجود
دوريت را چه کنم؟
دوريت را چه کنم٬ ای سراپا همه شور؟
ای سراپا همه لطف٬ ای سراپا همه نور
به که گويم غم خويش؟ به سکوت شب سرد
به گل پرپر ياس يا شکوفا گل درد؟
دوريت را چه کنم؟

صبورم هنوز

goldentopic — Mon, 17 Nov 2008 19:44:18 GMT

زچشمت اگرچه که دورم هنوز پر از اوج و عشق و غرورم هنوز

اگــر غصه باريد از مـاه و سال به ياد گذشته صبورم هنوز

شـکستند اگر قاب یــاد مــرا دل شيشه دارم، بلورم هنوز

ســفر چاره ی دردهايم نـشد پر از فکر راه عبورم هنوز

سـتاره شدن کار سختی نبود گذشتم ولی غرق نورم هنوز

پــر از خاطرات قشنگ توام پر از ياد و شوق و مرورم هنوز

اگر کوک ماهور با ما نســاخت پر از نغمه ی پاک شورم هنوز

قبول است، عمر خوشی ها کم است ولی با توام پس صبورم هنوز

goldentopic — Thu, 13 Nov 2008 14:41:18 GMT

درسکوت دادگاه سرنوشت

عشق برما حکم سنگینی نوشت

گفته شد دل داده ها از هم جدا

وای بر این حکم و این قانون زشت

فهميدن عشق را چه مشکل کردند

ما را ز درون خويش غافل کردند

انگار کسي به فکر ماهي ها نيست

سهراب بيا که آب را گل کردند